Thema's in het beleidsprogramma 2008 - 2011
Om de benodigde extra impulsen te concretiseren kiest het Kabinet er in de periode 2008 tot 2011 voor om te focussen op vijf inhoudelijke prioriteiten. Deze prioriteiten richten zich op het verduurzamen van het gebruik van biodiversiteit en ecosysteemdiensten, op het beschermen van kwetsbare en waardevolle biodiversiteit en op het verbeterde beheer van mariene ecosystemen. Daarnaast kiest het Kabinet voor drie prioriteiten ter ondersteuning van de inhoudelijke prioriteiten. Deze gaan over nieuwe coalities, kennis en communicatie voor biodiversiteit. Met deze inhoudelijke en ondersteunende prioriteiten legt het Kabinet ook Nederlandse accenten bij de implementatie van de Mededeling en Actieplan van de EU over biodiversiteit en bij de uitvoering van internationale en bilaterale verdragen en partnerschappen.
Inhoudelijke prioriteiten
Het Kabinet wil prioriteit geven aan het verduurzamen van economische ketens en het incorporeren van het beslag op biodiversiteit (of het goed beheer daarvan) in prijzen van producten en diensten. Daarnaast wil het Kabinet bevorderen dat we beter gebruikmaken van de voordelen die biodiversiteit ons kan bieden in productieprocessen, met name ook binnen de landbouw. Tegelijkertijd realiseert het Kabinet zich dat een dergelijke aanpak pas op de langere termijn effectief is, en dat behoud van biodiversiteit en natuurlijke hulpbronnen ‘elders' niet alleen via duurzame handel kan worden verzekerd. Daarom is juist op de korte termijn urgente actie nodig om zowel binnen Nederland als zeker ook wereldwijd biodiversiteit en natuurlijke hulpbronnen te behouden daar waar de bedreigingen het grootst zijn. Het Kabinet richt zich dan ook de komende 4 jaar op het realiseren en verbeteren van ecologische netwerken en op het bevorderen - samen met internationale partners en maatschappelijke organisaties - van de ontwikkeling van nieuwe financiële instrumenten. Speciale aandacht is er voor mariene biodiversiteit, zowel ten aanzien van onze eigen zeeën (Waddenzee en Noordzee) als de oceanen. Bedreiging van mariene biodiversiteit en uitputting van natuurlijke hulpbronnen (vis) zijn zo mogelijk nog urgenter en complexer dan op het land. Een extra impuls is hier de komende jaren nodig om duurzaam beheer en bescherming te bevorderen.
